و ريزش از درشت كاركن‌تر ، و از آب گوارا و زلال نوشد و هر جا باشد بجويد ، از عسل به اندازه نياز خورد ، و چون عسل لانه كم شود آب بر آن ريزد تا مبادا بپايان رسد و آشوب شود ، زيرا چون عسل لانه پايان يابد زنبورها خانه‌هاى پادشاهان و نرها را تباه كنند و هر كه در آنها باشد بكشند . يك حكيم يونانى بشاگردانش گفت : چون زنبور عسل باشيد ، گفتند : چگونه گفت آنها در لانه خود بيكار نگذارند و او را برانند و از لانه بيرون كنند چون جا را تنگ كند و عسل را بخورد و بكاركن‌ها بيكارى آموزد . مگس عسل چون مار پوست گزارد ، و از سرود خوشش آيد ، و سوس آفت او است و درمانش اينست كه در هر كند و مشتى نمك ريزند و هر ماه آنها را بگشايند و با سرگين گاو دود دهند . و از خوى او است كه چون از كندو بپرد و بچرد هر زنبورى بىخطا بجاى خود برگردد ، و مردم مصر درهاى كندوها را بگردانند در كشتيها و آنها را به جائى كه گل و درخت است ببرند و درهاى كندوها را باز كنند و زنبورها از آنها بيرون روند و همه روز را بچرند و شب به كندوها بازگردند و هر زنبور بجاى خود رود و خطا نكند . و احمد و ابن أبى شيبه و طبرانى روايت كردند كه پيغمبر صلى اللَّه عليه و إله فرمود : مؤمن چون زنبور عسل است ، پاكيزه خورد و پاكيزه نهد و بيفتد و نه شكسته شود و نه تباه گردد . و در شعب بيهقى است از مجاهد كه با عمر از مكه تا مدينه همراه بودم و از او نشنيدم حديثى از رسول خدا صلى اللَّه عليه و إله باز گويد جز اينكه : مؤمن چون زنبور عسل است اگرش همراه باشى سودت دهد و اگرش مشورت كنى سودت دهد و اگرش همنشين گردى سودت دهد و همه كارش سود است و زنبور عسل هم همه كارش سود است . ابن اثير گفته وجه شباهت مؤمن به زنبور عسل ، استادى و هوش او است و بىآزارى